عاشقانه

 تقديم به دوست خوبم......

كسی ديگر نمی كوبد در اين خانه متروك را

به سکوت سرد مرداب قسم که تو نیلوفر چشمان منی

و  دل خسته ی من میترسد که تو پژمرده شوی

که تو مرا به فراموشی شبها سپری

که مبادا به دلم رنگ سیاهی بزنی

و به شبهای امیدم تو تباهی بزنی

دل من ترانه دارد غم عاشقانه دارد

به هوای روی ماهت همه شب بهانه دارد

ما که به هم نمي رسيم , بسه ديگه بذار برم..

کي گفته بود به جرم عشق يه عمري پرپرت کنم؟...

حيف تو نيست, کنج قفس چادر غم سرت کنم؟...

من نه قلندر شبم , نه قهرمان قصه ها...

نه برده ي حلقه به گوش , نه ناجي فرشته ها...

تو اين دو روز زندگي , شبيه من فراوونه...

يه لحظه چشمات و ببند گذشتن از من آسونه...

من عاشقم همين و بس , غصه نداره بي کسي...

 قشنگي قسمت ماست که ما بهم نميرسيم