تبليغاتX
glitter textglitter textglitter textglitter textglitter textglitter textglitter text glitter textglitter text glitter textglitter text glitter textglitter textglitter textglitter text

عاشقانه
آن روز که گفتی میروی من فقط به تونگاه کردم ولی دردل گریه کردم و گفتم به خدا میسپارمت

 

اجازه هست خيال کنم تا آخرش مال مني؟ خيال

کنم دل منو با رفتنت نمي شکني ؟

اجازه هست خيال کنم بازم

مي آي مي بينمت

با اون چشماي مهربون دوباره چشمک مي زني.......

طپش طپش با چشمکت غزل بگم.......

براي تو با اتکا به عشق تو، تو زندگي برم جلو!!! 

 

 




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 22:6 توسط ..:: نیما ::..

 

ای کاش می شد
ای کاش می شد بهش بگم چه قدر از بودنش در آرامشم.


ای کاش می شد هر وقت که بهش محتاجم در کنارم حسش کنم.
ای کاش می شد دستاش و بگیرم ومستقیم نگاش کنم

و بهش بگم که دوسش دارم.


ای کاش می شد روزی برسه که هیچ مانعی برای رسیدن

دو کبوتر نباشه.
ای کاش می شد فاصله ای وجود نداشت

هیچ وقت نمی بخشم هیچ وقت فاصله ها رو نمی بخشم

فاصله ی بین دستامون .

وهیچ وقت نمی بخشم آدمایی رو که مانع شدن.


هیچ وقت نمی بخشم روزگارو که ما رو با هم آشنا کرد و باعث

دوریمان از هم بود.
دست زمانه با ما چگونه تا کرد.چگونه مارو بازیچه دستاش قرار داد.


شاید ما هم به قصه ها تبدیل بشیم قصه های عاشقونه.
شاید من مثل شیرین و تو مثل فرهاد.

اینها هم خواهد گذشت باید منتظر ماند منتظره تقدیر

که سرنوشت برای من و تو چه خواهد نوشت




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 21:46 توسط ..:: نیما ::..

برای دیدن بقیه عکسهادر قسمت ادامه مطلب کلیک کنید

 


ادامه مطلب



لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 21:13 توسط ..:: نیما ::..

یه روز با هم قرار گذاشتیم که واسه همیشه

 همدیگرو دوست داشته باشیم .......

روی کاغذ دلامون بنویسیم که هرگز همدیگرو فراموش نکنیم

من خودکاری برداشتم و پر رنگ نوشتم که

                          " هرگز فراموشت نخواهم کرد"

                     اما ندونستم چرا اون منو فراموش کرد ....؟؟!!

                    تا اینکه یه روز فهمیدم که اون تنها دوست دارم

                        رو با مدادی نوشته بود . اوفریبم داد....




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 16:3 توسط ..:: نیما ::..

 

نمی دانم...نمی دانم بعد از مرگم چه خواهد شد .......

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت .

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

و گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش 

و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را اشفته تر سازد .

بدین ساز بشکند هر دم سکوت مرگبارم را ....  

 




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 2:23 توسط ..:: نیما ::..

 

           تو رفيق نيمه راهي به خدا غرق گناهي


                    ديگه چاره اي نداري ميدونم در اشتباهي  

                       
            تو دلم جايي ندارري تو كه معرفت نداشتي

 
                    منو از ريشه سوزوندي دلمو تنها گذاشتي

                    
            تو دروغ گفتي هميشه تو وفا سرت نمي شه


                   عادت ات بوده هميشه بزني تيشه به ريشه

                    
           برو از شهرو ديارم دست بكش ز روزگارم


                   به خدا قسم كه ديگه باتو هيچ كاري ندارم...

                     

                                       

                  YYYYYYYYYYYY




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 1:32 توسط ..:: نیما ::..

 

 

         این آخرین تلاشمه واسه به دست آوردنت......... باور کن این قلب و نرو این التماس آخره! 

                                    چقدر میخوای تو بشکنی؟غرور این شکسته رو؟

                                     هر چی میخوای بگی بگو اما نگو بهم بروووووو

 نرونذار که بعد از این دنیا به عشق شک بکنه........ هر کی دلش جای دیگس عشقو بخواد ترک بکنه

                                     نفس زدم از ته دل، معصومه این قلب به خدا
                                        نذار بشه محال واسش باور عشق آدما
                  این دلو عاشقش نکن اگه منو دوس نداری.......دلم پر از شکایته اما صدام در نمیاد
                                           میترسم از دستم بری کاری ازم بر نمیاد 
                                           مرگ دلم پای تواه اگه ازش گذر کنی


                لب تر کنی رفیقتم                                         کافیه با ما سر کنی
!!!


i live u

 




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 1:0 توسط ..:: نیما ::..

 

يکی بود یکی نبود یه روز توی این دنیای نا مرد

 دختر نابینایی زندگی می کرد. اون دختر دوست پسری

 داشت که اونو خیلی دوست داشت و همیشه به

 دوست پسرش می گفت اگه من بینا بودم تا آخر عمرم

 پیشت می موندم.

تا این که یه روز شد و یه نفر اومد  به اون دختر چشماش رو بخشید......

دختر وقتی بینا شد دید که دوست پسرش کوره

و به پسره گفت که من نمی تونم با تو زندگی کنم.

آخه تو کوری.........

       پسره خیلی ناراحت شد وهنگام رفتن لبخند تلخی زد و گفت

       مواظب چشمهای من باش!!!




لينك ثابت نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 0:1 توسط ..:: نیما ::..