از من نپرس چقدر دوستت دارم...

چرا که اينجا در قلب من حد و مرزي براي حضور تو نيست.

به من نگو که چگونه بي تو زيستن را تمرين کنم.

مگر ماهي بيرون از آب مي‌تواند نفس بکشد؟

مگر مي‌شود هوا را از زندگيم برداري و من زنده بمانم؟

بگو معني تمرين چيست؟

بريدن از چه چيز را تمرين کنم؟

 بريدن از خودم را؟ مگر هميشه نگفتم که تو هم پاره اي از تن مني...!
از من نپرس که اشکهايم را براي چه به پروانه‌ها هديه مي‌دهم

همه مي‌دانند که دوري تو روحم را مي‌آزارد و تو خود پروانه‌ها را

به من سپرده‌ بودي که ميهمان لحظه‌هاي بيکسي ام باشند.
مرا از من نگير...

                     نگاهت را از چشمم برندار؛

                 مرا عاشقانه در آغوش بگير...........

که سخت تنها هستم و هواي شرجي اينجا را دوست ندارم...

مثل اسم خودم اینو می دونم
می دونم که یک نفر یه روز میاد
می دونم که وقتی از راه برسه
هر چی که خوبه واسه منم می خواد
درا رو وا می کنم
پنجره ها رو می شکنم
مژده ی دیدنشو
تو کوچه ها جار می زنم
وقتی از راه برسه با بوسه ای
قفل این غمستون رو وا می کنه
منو به یه شهر دیگه می بره
با هوای تازه آشنا می کنه
توی این خونه ی دربسته
توی این صندوق سربسته
همه آرزوام گور می شه
میون دیوارای سنگی
میون این همه دلتنگی
شوق زندگی ازم دور می شه
یک نفر داره میاد
دیوارا رو ورداره
یک نفر داره میاد
زندگی رو میاره
تو اونی ، اون یک نفر
ای همه شب تن خسته
می تونی کلید باشی
واسه درای بسته
یک نفر یه روز میاد...

    شبي در شب ترين شبها، تو ماهم مي شوي آيا

     هزگز دستی را نگیر وقتی قصد شکستن قلبش رو داری .

     هرگز نگو برای همیشه پیشتم وقتی میدونی جدا میشی.

     هرگز نگو دوسش داری اگر حقیقتا به آن اهمیت نمیدی.

     هرگز درباره احساسات سخن نگو اگر احساسی وجود ندارد.

     هرگز به چشمانی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری.

    هرگز سلامی نکن وقتی میدونی خداحافظی در پیش داره. 

     هرگز قلبی رو قفل نکن وقتی کلیدش رو نداری.

              و هرگز کسی رو که جدأ دوست داری به این آسونی از دست نده.

 گریه هایم بی صداست

          عشق من بی انتهاست

                        رد پای اشکهایم را بگیر

                                          تابدانی خانه ی عشق کجاست.....!

نفس از من گرفت آن کس که عمری

برایم عاشقانه هم نفس بود

به زنجیر طلایی پای دل بست

دریغا عشق شیرینش هوس بود

ز پیغامش دلم دیگر نلرزید

نپر سیدم کجاو با چه کس بود

نمی خواهم بدانم در چه حال است

هوس هم بود اگریک بار بس بود

 چه صادقانه پذیرفتم ...

    دوستت خواهم داشت ... بی آنکه بگو یم !

هیچ کس تنهاییم را حس نکرد...

آدم تو زندگيش فقط يه بار عاشق ميشه ...

 اگه حتي به دو بار كشيد ...

 !اون عشق نيست ..

.آدم وقتي عاشق شدحتي يه لحظه هم

 عشقش رو نميذاره و بره  ! اگه اين كارو كرد اون عشق نيست

آدم وقتي عاشق شدچشمش خود به خود

 روي همه بسته ميشه! اگه نشد ....

 اون عشق نيست ..

آدم وقتي عاشق شدفقط صلاح و خوبيه

 عشقش رو ميخواد

!اگه غير از اين بود ... اون عشق نيست ...

آدم وقتي عاشق شد يه لحظه نميتونه

 غم عشقش رو ببينه و آروم بگيره ...

! اگه غير از اين شد ... اون عشق نيست

 آدم وقتي عاشق شد....!!!!!!!

ببستم دل به پای تو

 شکستم از جفای تو

عجب ساده دلی بودم

به امید وفای تو

به فکر روز و شب بودی

ندارد عشق تو سودی

حماقت کردم ای افسون

نشستم من به پای تو

شکستی آرزوهایم

شکستی بال و پرهایم

بدون بال و پر

پریدم در هوای تو

هوای شهر من ابریست

دلم در سوگ عشق بگریست

زمانها گوش به زنگ بودم

به امید صدای تو

فقط با یاد تو خفتم

چقدر نام تو را گفتم

شکستی شیشه ی عمرم

 بیا جانم فدای تو