سلام دوستان گلم

اول از هر چیز از همه کسانی که در این مدت به من کمک کردن ممنونم

همتون و دوست دارم و امیدوارم همیشه عاشق باشید

عشق من که از دستم رفت ولی من بازم آپ میکنم برای دل خودم و شما عزیزان

دوستتان دارم

اصلا این دفتر شعرو غزلم را خواندی .....؟

که در "آتش همه شعرمرا سوزاندی......

من دیوانه به عاقل شدنت شک دارم.....

تو مرا از صف دیوانه ترینها راندی......

حیف شد قافله عشق از این شهر گذشت......

من که رفتم ولی افسوس که تو جا ماندی!!!!!!

کوه ها با قله ها و انسان ها با عشق.

فقط با عشق جاودانه هستند....

                              پس بار خدایا بر من رحم کن

بر من که می دانم ناتوانم رحم کن

 باشد که خانه ای نداشته باشم

باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم

باشد که حتی دست و پایی نداشته باشم

اما نباشد که در قلبم عشق نباشد

هرگز نباشد.

خیلی سخته درد  خود  از  دیگران   شنیدن  

                                                          دیگه از عاشقی نگفتن و از عشق نخوندن

     خیلی سخته از پرستوها پروازشون و گرفتن

                                                           یه عالم غم  و  غصه  به  دوش     کشیدن

     خیلی سخته دنیای عاشق و از عاشق ربودن

                                                          بی عشق شعر  عاشفانه   عارفانه  سرودن

      خیلی   سخته  بعد   دل  سپردن  دل  بریدن

                                                     از اونی که دوستش داری دوستت ندارم شنیدن

تو رفته اي بي من تنها سفر كني
من مانده ام كه بي تو شب ها سحر كنم
تو رفته اي كه عشق من از سر به در كني
من مانده ام كه عشق تو را تاج سر كنم

روزي كه پيك مرگ مرا ميبرد به گور
من شب چراغ عشق تو را نيز مي برم
عشق تو نور عشق تو عشق بزرگ تواست
خورشيد جاوداني دنياي ديگرم

سلام اي بي وفا ،‌ اي بي ترحم

 سلام اي خنجر حرفاي مردم

 سلام اي آشنا با رنگ خونم

سلام اي دشمن زيباي جونم

بازم نامه مي دم با سطر قرمز

 آخه اين بار شده من با تو هرگز

 نمي خوام حالتو حتي بدونم

 تعجب مي كني آره همونم

 هموني كه زموني قلبشو باخت

 همون كه از تو يك بت ،‌ يك خدا ساخت

 هموني كه برات هر لحظه مي مرد

 كه ذكر نامتو بي جون نمي برد

همونم كه مي گفتم نازنينم

بميرم اما اشكاتو نبينم

 همون كه دست تو ،‌ مهر لباش بود

 اگه زانو نمي زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روي زانوم

تعجب مي كني آره عجيبه

 مي خوام دور شم ازت خيلي غريبه

 خيال كردي هميشه زير پاتم ؟

 با اين نامرديت بازم باهاتم ؟

 برات كافي نبود حتي جوونيم

 تموم شد آره گم شد مهربونيم

 ديگه هر چي كشيد م بسه بسه

نمیخواهم وفات و دیگه بسه

 ديگه بسه برام هر چي كشيدم

 فريبي بود كه من از تو نديدم

 دروغي هست نگفته مونده باشه ؟

 كسي هست تو خيال تو نباشه ؟

عجب حتي دريغ از يك محبت

دريغ از يك سر سوزن صداقت

 دريغ از يك نگاه عاشقونه

 دريغ از يك سلام بي بهونه

نه نفرينت چرا ، اين رسم ما نيست

 اگر چه اين چيزا درد شما نيست

گل بيتا چرا اخمات توهم شد؟

 چيه توهين به ذات محترم شد ؟

 ديگه كوتاه كنم با يك خداحافظ

 كه عشق ما رسيد به سد هرگز