نمیدونم چی بنویسم آخه میدونیدامروز تصمیم گرفتم فکر عشقتو از سرم

خارج کنم میخوام امشب برای آخرین بار در وبلاگم برای عشقم حرف بزنم

ولی من بازم وبلاگم را آپ میکنم فقط برای.....

عزیز از دست رفته گوش کن

خیلی سخته کسی را که صادقانه دوست داشتی ازت جدا بشه

اونم بعد از ۵ سال....چه روزا و چه شبهای خوبی بود و خیلی هم زود گذشت

تو این یک سالی که منتظر نشستم که بازم پیشم بر گردی

خیلی عذاب کشیدم خیلی ........

امشب دلم گرفته دلم میخواد بنویسم بگم که من صادقانه دوست داشتم

امشب بازم برات گریه کردم مثل قدیما

امشب......

بهت گفتم که تو یه روزی برمیگردی آره یه روزی میفهمی که جه اشتباهی کردی

ولی آن روز خیلی دیره...

بذار بهت بگم تو دیگه مرا نمیبینی !!!

چون عشق تو را در قلبم دفن کردم

برای همیشه.......

                    غصه نخور....

فدای سرت اگه من خیلی تنهام

فدای سرت اگه گریونه چشمهام

تو احساس من و زیر پاهات له کردی...... تو مرا شکستی......عشق من برات مهم نبود

چون من برات مهم نبودم ....مهم فقط تو بودی

اگه دلت گرفت ستاره های آسمونو بشمار

 اگه کم اومد

قطره های بارونو بشمار

 اگه بند اومد

یادت بیاد عشق من و نسبت به خودت

که هیچ وقت کم نیومد.....

اگه دلت گرفت به غروب خورشید نگاه کن

یادت بیاد که عشق ما هم غروب کرد

آخه دوستی یک اتفاق است و جدایی یک قانون

و این قانون را تو اجرا کردی......

                خداحافظ عشق من

 تواز یادم نخواهی رفت !!!!

مرا از یاد خواهی برد میدانم و من از دیدگان سرد تو

 یک روز میخوانم سرود  سرد غمگین خداحافظ 

مرا از یاد خواهی برد میدانم و از یادم نخواهی رفت

من این را خوب می دانم

که روزی مرا از خویش خواهی راند......

و قلبت را که روزی آشیان گرم عشقم بود از یاد خواهی برد

تو از یادم نخواهی رفت

و چشمان تو هرشب

 آسمان تیره احساس من را نور می پاشد

چه غمگینم از این رفتن

و از این روزهای سرد تنهاییم بیزارم

مرا از یاد خواهی برد می دانم

و می دانی که از یادم نخواهی رفت

و از یادم نخواهی رفت......!!!

                                                                     نظر یادتون نره

 گفتمش: دل ميخري؟! پرسيد چند؟!....

 گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.....

 خنده کرد و دل ز  دستانم ربود....

 تا به خود باز آمدم او رفته بود....

دل ز دستش روي خاک افتاده بود....

 جاي پايش روي دل جا مانده بود

رفتی نموندی بیوفا
  انگار اثر نداشت دعا                               
    قلب منو شکستیو      غصه نخور فدای سرت  
          
گفتی که چاره سفره
  گفتی دعا بی اثره
    نگاهم هر روز به دره    غصه نخور فدای سرت

                     فدای سرت اگه من خیلی تنهام 

                                     رفتنت آغـــــــــاز غـــــــم های مـــــن است

                                           مـــردن ایـــــن قلــــــب تنهــــــای من است     

   رفتنت ای بهـــــترین معـــــــنای عشــــــــق   

                                        فصــــل اندوه و خــــــزان و مــــــــاتم است 

   آمــــــدی قلـــــــبم ســــراســــر شــــــور شد  

                                        رفـــتن تو بد تریــــــــــن روز مـــــــــن است

          آمـــــــــدی دل بهــــــــــتر از دیــــــــروز شد          

                                     رفتنت ابـــــــری تریــــــن روز مـــــن است

      آمـــــدی خــــــواندم ســــــرود عشــــــق را        

                                   رفتنت غمگـــــــین ترین ســــــوز من است

 هیچ کس ويرانيم را حس نکرد... 

       وسعت تنهائيم را حس نکرد...

              در ميان خنده هاي تلخ من..

                      گريه پنهانيم را حس نکرد...

                               در هجوم لحظه هاي بي کسي...

                                      درد بي کس ماندنم را حس نکرد...

                                                آن که با آغاز من مانوس بود...

                                                          لحظه پايانيم را حس نکرد .........

با نظرت خوشحالم کن

خیلی سخته

          خیلی سخته که بغض داشته باشی اما نخوای کسی بفهمه..........

          خیلی سخته که عزیزترین کست ازت بخواد که فراموشش کنی…….

خیلی سخته که سالگرد آشنایی با عشقت رو

بدون حضورخودش جشن بگیری…….

خیلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن

جز اونی که فکر می کنی به خاطرش زنده ای..........

خیلی سخته که غرورت رو به خاطر یه نفر بشکنی

بعد بفهمی دوستت نداره………

خیلی سخته که همه چیزت رو به خاطر یه نفرازدست بدی

 اما اون بگه دیگه نمی خوامت……….!

این نظراتونه که باعث دلگرمیه!!!

           تو رفيق نيمه راهي به خدا غرق گناهي

ای چراغ دل تاریکم از این خانه نرو

آشنای تو منم،بر در بیگانه نرو .......

شمع من باش و بمان , نور ز تو اشک ز من

جان فشان تو منم، در بر پروانه مرو......

سوختی جان مرا , آه مکن , اشک مریز

از بر عاشق دلداده  , غریبانه مرو.....

لاله رویا ! به گل چهره خود چنگ مزن

سر کشی بس کن و عاقل شو و دیوانه مرو.....

قصه خواهی شد و از یاد جهان خواهی رفت

قهر بیهوده مکن , در دل افسانه مرو.....

کلبه ی تنگ مرا مهر تویی ،ماه تویی

     همچو گلی سرخ دوستت دارم.....

     با طراوت در نگاهت

عاشقانه دیدگانت را دوست

 خواهم داشت

ترک آزارم نکردی ترک دیدارت کنم

آتش اندازم به جانت بس که آزارت کنم

قلب بیمار مرا بازیچه میپنداشتی

آنقدر قلبت بیازارم تا که بیمارت کنم

همچون دیوانگان، در کوی و بازارت کشم

کهنه کالایت بخوانم بی خریدارت کنم

بعد از این، لاف وفا و دوستی با کس مزن

پرده از رویت بگیرم تا که رسوایت کنم

تو به يك.........

تو به يك شاخه گل...........تو به يك عطر بهار.........

_{کلیک کن}